Akt piąty, powrót Hamleta do Dani
W akcie piątym, scena druga, Hamlet wyjaśnia bliskiemu przyjacielowi Horacemu, dlaczego tak szybko powrócił do Dani. W listach które mieli przy sobie Rozenkranc i Gildenstern, były napisane okropne rzeczy. Między innymi prośba króla Klaudiusza o podstępne zamordowania księcia. Pisał je przecież jego stryj, który rzekomo troczył się Hamleta. Ponadto był też list, w którym znalazł się rozkaz zamordowania dwóch dworzan, co było bardzo podłe, zważywszy na to iż byli oni nie zwykle oddani królowi. Ozyryk wyznaje Hamletowi prawdę, mówi mu on o zakładzie króla, który stwierdził iż Hamlet, nie pokona Laertesa. Młodzieniec pomimo wewnętrznych niepokojów, przyjmuje on wyzwanie. Horacy jako człowiek nie zwykle opanowany, radzi zrezygnować z walki, bo wiadomo że nie przyniesie ona nic dobrego. Po wejściu pary królewskiej, Laertesa i orszaku, książę z skruchą przeprasza brata Ofelii za to jak zachowywał się na jej pogrzebie. Hamlet zaczyna zyskiwać przewagę, król widząc co się dzieje, daje mu puchar z winem. Ten jednak nie zamierza skosztować napoju, zatruty trunek wypija matka Hamleta. W tym samym czasie Hamlet został raniony. Jednak okazało się iż podczas trwania walki, nastąpiła wymiana broni, całkiem nie świadoma, Hamlet godzi Laertesa zatrutą szpadą. Można powiedzieć że szczęście sprzyja Hamletowi, unika on śmierci, pomimo tego iż mógł on zostać otruty aż dwukrotnie.