Zabójstwo króla, oraz szok Hamleta
Opiszę teraz państwu sam początek dramatu elżbietańskiego Hamlet. W pierwszej scenie tego dramatu pełniący przed zamkiem wartę rycerze, wspominają odwiedziny duńskiego króla, który dość nie dawno zmarł. Sytuacja która miała miejsce wcześniej powtarza się, duch dołącza do wartowników. Próbują oni ciągle zatrzymywać wartownika, jednak ten ciągle przed nimi ucieka, nie są oni w stanie zrozumieć, co właściwie znaczy jego wizyta. Horacy wyjaśnia swoim kompanom, iż król Francji podbił ostatnio Norwegie, poszło mu to dość sprawnie, dlatego szykuje się do następnego ataku. Chce tym razem zdobyć Danię, która jest łakomym kąskiem. Tłumaczy on także fakt wizyty ducha, tym iż może to być zwiastun złych wydarzeń. Duch znów nawiedza wartowników, jednak wraz z nastaniem świtu znika, widząc te dziwne zdarzenia, postanowili powiadomić wartowników. Nowy król Klaudiusz, jest pewny iż śmierć brata, wpłynie źle na państwo. Postanawia więc przerwać działalność Fortynbrasa w Norwegii wysyłając poselstwo. Gertruda która była żoną zmarłego króla, każe Hamletowi, przestać opłakiwać śmierć ojca. Matka ma poparcie Klaudiusza, który za wszelką cenę próbuję poprawić humor Hamleta, który rozpamiętuje się w tym zdarzeniu. Tłumaczy mu ten fakt iż ze śmiercią nie należy się sprzeciwiać, ponieważ jest ona wypełnieniem woli nieba. Stryj i matka namawiają Hamleta do zrezygnowania z studiów w Wittenberdze.